روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت.

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اينگونه مي گفت:

مي آيد من تنها گوشي هستم كه عنصه هايش را ميشنود

ويگانه قلبي ام كه دردهايش رادر خود نگه مي دارد.

سرانجام گنجشك روي شاخه اي از درخت دنيا نشست.

فرشتگان چشم به لبهايش دوختند.

گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود:

با من بگو ازآنچه سنگيني سينه توست

گنجشك گفت: لانه كوچكي داشتم آرامگاه خستگي هايم بود و سرپناه بي كسي ام .

تو همان را هم از من گرفتي اين طوفان بي موقع چه بود؟

چه مي خواستي از لانه محقرم ؟ كجاي دنيا را گرفته بود؟

و سنگيني بغض راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد.

فرشتگان سر به زير انداختند خدا گفت:

ماري در راه لانه ات بود خواب بودي باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند.

آن گاه تو از كمين مار پر كشودي . گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود.

خدا گفت چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم

و تو ندانسته به دشمني ام بر خاستي.

اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود.ناگاه چيزي در درونش فرو ريخت.

هاي هاي گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد.

   « با نظراتتان این فانوس را روشن نگه دارید. »

بسم الله الرحمن الرحيم

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

تاسوعا و عاشورايی ديگر فرا رسيد

و دل محبان اهل بيت را شور و شيدايی ديگر فرا گرفت

نميدانم چه سری در اين ايام است که

بغض ها در گلو می ماند . دل در هول و هراس است

قلم در توصيف اين ايام به عجز آمده و ناتوانی خود را فرياد می کند . . .

نمی دانم چه بگویم در وصف امام حسین(ع) آنچنان شایسته اوست  پس فقط  اکتفا کنم به تسلیت این ایام .

^{گل سرخ مظهر زندگي است ،خارهايش نمايانگر راه تجربه اند:}

^{آزمونها ومحنت هايي كه هر يك از ما بايد براي فهم زيبايي راستين زندگي تاب آوريم.}

 ^{هرگاه نيازي احساس كردي این گل سرخ را درياب به تو نيرو خواهي داد}

 ^{و هرگاه درباره خود ترديد داشتي به اين گل سرخ بازگرد و به ياد بياور مظهر چيست؟}

 ^{هر عذاب،هر مشكل ،هر خطا ،روزي به گلبركي زيبا بدل خواهد شد.}

^{«هر گاه دلت همچون گل سرخ شود ، زندگيت دگرگون خواهد شد.»}

 ^***

^{بايد نسبت به زندگي ديد روشن داشت}

 ^{و تلاش كرد و جنكيد تا پيروز شد}

^{و هميشه به مشكلات گفت :« ما يك خداي بزرگ داريم »}

^{زندگي شهد گل است كه زنبور زمان مي خوردش}

^{آنچه مي ماند از آن عسل خاطره هاست.}